Pytania i odpowiedzi

  • Spółka miejska może otrzymać dofinansowanie w formie rekompensaty (zakup autobusów, budowa/modernizacja stacji tankowania, szkolenia kierowców) lub jako pomoc regionalną (budowa/modernizacja stacji tankowania) lub de minimis (budowa/modernizacja stacji tankowania, szkolenia kierowców). Możliwości udzielania poszczególnych rodzajów pomocy w różnych sytuacjach opisano szczegółowo w odpowiedzi na pytanie:
    Jakie zasady pomocy publicznej stosować do wsparcia zakupu autobusów, budowy lub modernizacji stacji tankowania pojazdów oraz szkoleń kierowców?

    Maksymalna intensywność pomocy regionalnej uzależniona jest od tego, w którym województwie realizowana jest inwestycja oraz od wielkości przedsiębiorstwa. Spółka miejska zawsze będzie przedsiębiorstwem dużym (ze względu na to, że decydujący wpływ na działalność takiej spółki ma organ publiczny). Przedsiębiorstwo duże może otrzymać pomoc regionalną o maksymalnej intensywności od 30% do 50% - zgodnie z tzw. mapą pomocy regionalnej (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz. U. Nr 190, poz. 1402) – obowiązuje do 31.12.2013 r.).
    Pomoc de minimis ograniczona jest tylko kwotowo i w sektorze transportu nie może przekroczyć 100 000 euro (limit ten dotyczy wszelkiej pomocy de minimis dla jednego przedsiębiorstwa w okresie 3 lat). Wartość udzielanej pomocy przelicza się na euro według średniego kursu NBP z dnia udzielenia pomocy (tj. dnia podpisania umowy).

    W przypadku gdy dotacja NFOŚiGW stanowić będzie składnik rekompensaty za świadczenie usług w transporcie, aby sprawdzić, czy może być ona udzielona w wysokości 100% kosztów inwestycji, należy ustalić, w jaki sposób dotacja ta wpłynie na rentowność powierzonych usług transportowych. Jeżeli w zakresie tych usług zwrot z kapitału uwzględniający dotację NFOŚiGW przekroczyłby rekomendowany poziom „rozsądnego zysku”, wówczas dotację należy odpowiednio pomniejszyć, tak aby zachować zwrot z kapitału na poziomie rekomendowanym (Wnioskodawca powinien w takiej sytuacji przedstawić wyliczenia, które to potwierdzają). Alternatywnie, możliwe jest pozostawienie dotacji NFOŚiGW na poziomie 100%, a zmniejszenie innych składników rekompensaty np. rekompensaty rocznej wypłacanej przez gminę na podstawie ustalonych w umowie stawek za wozokilometr. Zakładając, że spółka przy umownych stawkach za wozokilometr nie uzyskuje nadmiernej rekompensaty, to można przyjąć, że wskutek udzielenia dotacji NFOŚiGW na poziomie 100% kosztów inwestycji i zarazem zmniejszenia rekompensaty rocznej wypłacanej przez gminę o wartość odpisu amortyzacyjnego od majątku sfinansowanego dotacją NFOŚiGW, nie dojdzie do udzielenia spółce nadmiernej rekompensaty. Taki uproszczony sposób zapewnienia dopuszczalności 100% dotacji NFOŚiGW można zastosować tylko gdy spełnione są łącznie dwa poniższe warunki:

    • rekompensata roczna wypłacana przez gminę jest wyższa niż wartość odpisu amortyzacyjnego od majątku sfinansowanego dotacją NFOŚiGW,
    • okres amortyzacji majątku sfinansowanego dotacją NFOŚiGW nie wykracza poza okres zobowiązania spółki do realizacji usług transportowych ustalony w zawartej z gminą umowie o świadczenie usług.

    Przez „rozsądny zysk” należyrozumieć stopę zwrotu z kapitału, która w danym państwie członkowskim uznawana jest za normalną dla tego sektora i w której uwzględniono ryzyko lub brak ryzyka ponoszonego w związku z interwencją organu publicznego przez podmiot świadczący usługi publiczne. Rekomendowaną stopą zwrotu z kapitału własnego dla przedsięwzięć transportowych jest 6% w ujęciu realnym (odpowiada to stopie 9% w ujęciu nominalnym).

  • Nie ma przeszkód aby dofinansowany majątek trwały wykorzystywać do działalności komercyjnej. Zasady dotyczące pomocy regionalnej oraz pomocy de minimis nie wykluczają możliwości uzyskiwania dochodów przy wykorzystaniu majątku, na który udzielono takiej pomocy. Jeżeli dofinansowanie udzielane jest jako rekompensata (patrz pyt. Jakie zasady pomocy publicznej stosować do wsparcia zakupu autobusów, budowy lub modernizacji stacji tankowania pojazdów oraz szkoleń kierowców?), wówczas przychody z tej działalności należy uwzględnić w wyliczeniu należnej rekompensaty.

  • Jeżeli spółka została zobowiązana do świadczenia usług transportowych i ma już umowę o świadczenie takich usług zawartą z jst a poziom rekompensaty został ustalony – wówczas każde dodatkowe dofinansowanie będzie rozpatrywane w świetle istniejącego zobowiązania. Jeżeli łączna rekompensata po udzieleniu wnioskowanego dofinansowania nie będzie nadmierna, wówczas dofinansowanie można udzielić w pełnej wnioskowanej kwocie. Dodatkowe wyjaśnienia dotyczące wpływu dotacji NFOŚiGW na rekompensatę wypłacaną przez gminę zawarte są w odpowiedzi na pyt. Czy spółka miejska może otrzymać dotację w wysokości 100% kosztów realizacji inwestycji?

    Należy zaznaczyć, że to gmina jako organizator usług publicznych ustala wszystkie szczegóły związane ze świadczeniem tych usług, a zatem wszystkie składniki rekompensaty, w tym także dotacja NFOŚiGW, powinny zostać uwzględnione w umowie z gminą.

  • a) Taka sytuacja jest możliwa. W tym przypadku gmina przekazując majątek trwały do własnej spółki musi zbadać, czy aport stanowi pomoc publiczną. W tym celu gmina powinna przeprowadzić test prywatnego inwestora.
    Jeżeli test prywatnego inwestora nie jest spełniony (czyli gdy gmina nie zachowuje się jak inwestor prywatny) – gmina staje się podmiotem udzielającym pomocy publicznej i sama przeprowadza ocenę dopuszczalności tej pomocy

    b) Taka sytuacja jest możliwa. W tym przypadku gmina udostępniając bezpłatnie majątek trwały własnej spółce udziela jej pomocy publicznej i sama przeprowadza ocenę dopuszczalności tej pomocy

    c) Taka sytuacja jest możliwa. Występowanie pomocy publicznej badane jest wówczas w kontekście warunków dzierżawy. Jeżeli gmina wydzierżawia spółce majątek w zamian za czynsz na poziomie rynkowym – wówczas nie udziela pomocy spółce. Jeżeli czynsz dzierżawny jest niższy niż rynkowy – gmina udziela spółce pomocy publicznej. Gmina sama przeprowadza ocenę dopuszczalności tej pomocy
     

  • Koszt całkowity przedsięwzięcia w wysokości powyżej 2 mln zł jest wartością brutto, bez względu na możliwość odliczenia podatku VAT.

    Jeżeli Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku VAT, wówczas VAT nie jest kosztem kwalifikowanym. Natomiast, jeżeli Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT, stanowi on koszt kwalifikowany.

  • Pomoc publiczna udzielana na zasadach określonych w punkcie 6.4 programu priorytetowego nie może być wykorzystana na wsparcie produkcji pierwotnej produktów rolnych. Z tego względu, w przypadku wykorzystania przez Wnioskodawcę części wytworzonej energii cieplnej lub elektrycznej na potrzeby własne związane z produkcją pierwotną produktów rolnych, koszty kwalifikowane będą proporcjonalnie pomniejszone.

    Wykorzystanie części wytworzonej energii cieplnej i/lub elektrycznej na potrzeby własne związane z produkcja pierwotną produktów rolnych nie może przekroczyć 50% wyprodukowanej energii (liczone według wartości energii).

  • Na potrzeby Programu Priorytetowego "Elektrociepłownie i ciepłownie na biomasę" stosujemy definicję zawartą w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 260 poz. 2181) ( biomasa traktowana jest jako paliwo).

.